All Round was Solitary
Emily Jane Brontë en de natuur
De natuur en het landschap rond Haworth, West Yorkshire - ook wel Brontë country genoemd - spelen een centrale rol in het werk van Emily Brontë, zowel in Wuthering Heights als in haar poëzie. Het landschap heeft een grote impact op de karakters in het boek en geeft aan Wuthering Heights een unieke kracht. Brontë was zeer gehecht aan de natuurlijke omgeving waarin ze opgroeide. In de grauwheid, schoonheid en afzondering van het landschap van Yorkshire vond ze plezier, vrijheid en verbeelding. Voor haar waren de moors een eeuwige, sterke en mysterieuze kracht en energie. Die energie is voelbaar in het verhaal over de tumultueuze jeugdliefde tussen Catherine en Heathcliff en alle verraad, wraak, geweld en verdriet dat daarop volgt.
Intuïtief heb ik altijd een binding gehad met Wuthering Heights en met de schrijfster. Het voerde me met veel passie naar de Engelse taal en literatuur waardoor het het belangrijkste boek in mijn leven is geworden. Mijn belangstelling voor fotografie ontstond toen ik ouder was en in 2023 kwam ik op het idee om een foto boek van het gebied te maken. Een strak plan had ik niet. Uiteindelijk is het een fotoserie geworden die is geïnspireerd op het werk van Brontë.
Gedichten en quotes door Emily Jane Brontë (1818 - 1848)
Vertaling in het Nederlands: Edith Frieling
Wat heeft het voor zin om hier te rusten:
Al is er verdriet en moeheid in het hart?
Wat heeft het voor zin om hier te rusten
Al gaat de dag donker en somber van start
Want die mist kan breken als de zon hoog staat
En wellicht vergeet deze ziel haar zorgen
En de roze straal van de eindigende dag
Belooft misschien een beter morgen
De zon is onder en het lange gras
Golft nu somber in de avondwind
En de wilde vogel vloog van die oude grijze steen
In een warme hoek waar ’t een plekje vindt
Overal in het verlaten landschap
Zie ik niets en hoor ik niets
Behalve de wind die ver weg
Over de zee van hei komt zuchten
‘‘Oh, ik sta in brand! Ik wou dat ik buiten was! Ik wou dat ik weer een meisje was, half wild en stoer, en vrij … en dat ik moest lachen om beledigingen en er niet stapelgek van werd! Waarom ben ik zo veranderd? Waarom gaat mijn bloed hels kolken om een paar woorden? Ik weet zeker dat ik mezelf weer zou worden als ik weer eens op de hei en die heuvels zou zijn.’
Wuthering Heights
Catherine’s gezicht was net als het landschap - schaduwen en zonlicht vlogen er in hoog tempo overheen.
Wuthering Heights
‘T was een van die donkere bewolkte dagen
Die soms een zomerse gloed meedragen
Wanneer de hemel niet op kalme aarde daalt
En dieper groen op de heuvels straalt
Het is een zware tocht, en die ga ik aan met verdriet in het hart
Wuthering Heights
Er staan twee bomen op een verlaten akker
Ze ademen een bezwering naar mij
Een trieste gedachte brengen hun donkere takken
En plechtig wuiven zij
‘Oh, lag ik maar in mijn eigen bed in het oude huis!’ Zo ging ze bitter en handenwringend verder. ‘En die wind die ruist door de varens bij het raam. Laat me die voelens–die komt rechtstreeks van de hei–laat me één ademteug nemen!’
Wuthering Heights
De winterse wind was guur-overal was het verlaten …
Wuthering Heights
O kom met me mee zo ging het gezang
De maan is helder in het najaar
En jij zwoegde en werkte zo lang
Met pijn in het hoofd en ogen zo zwaar